Reportage van een geslaagd en gezellig internationaal toernooi voor de JO15-1: ‘Waar zijn de worstenbroodjes?’

In het Pinksterweekend bezocht de J015-1 van SC Susteren Lommel voor een Internationaal toernooi.Een prachtig team met goede prestaties in de competitie. Onder leiding van Stefan en Maikel. Op toernooi werden Bas en Karel nog toegevoegd aan het gezelschap.Het werd een driedaagse trip met het karakter van een sportief mannenweekend.Goed bepakt en voorzien van de nodige boodschappen van Plus Crombach arriveerde het team op vrijdag rond 19:00 uur op plaats van bestemming.Het was aanvankelijk nog even met gefronste wenkbrauwen het verhaal aanhoren.Melden op Kattenbos, slapen een stuk verder op bij Chikabo, eten weer een paar kilometer op camping Blauwe Meer. En voetballen nog eens een heel stuk verder op bij Esperenza Pelt.

Mogen de rode punten wat dichter bij elkaar?

Om vrijdagavond FC Lintworm nog op tijd aan tafel te krijgen, moest er flink doorgewandeld worden. Het park van Peter Gilles lag immers op 45 minuten lopen. Nadat het avondmaal naar binnen was gehatseflatst, weer 45 minuten terug. Ondertussen had begeleider Karel zijn eredivisie- droom in rook zien opgaan, als extra toetje op de ferme wandelingen. In de late uurtjes werd nog een quiz gedaan. Drie teams (ik bespaar u de teamnamen) streden om de winst. Het was een gezellige avond en een opmaat voor een top weekend.

Op zaterdagochtend, na een zeer korte nacht, stonden/hingen/lagen de spelers klaar voor het vertrek terug naar de Blauwe Meer. Aangezien lopen geen optie meer was, maakte Maurice Swialtalski zich onsterfelijk door vanuit Susteren in de vroege ochtend naar Lommel af te reizen. Zo konden we per auto naar het ontbijt en kwamen we daarna ook op tijd aan de aftrap van het toernooi. Hadden we geweten dat de afstanden zo groot waren, hadden we natuurlijk een extra auto meegenomen.

In Poule C werd op zaterdagochtend de poulewinst veilig gesteld. Zonder tegentreffers naar de finaleronde op zondag. Hierbij ook nog eens een bijzondere vermelding voor keeper Senn, die meerdere strafschoppen keerden (standaard genomen na elke wedstrijd).

De uitslagen op zaterdag:

S.V. Honselersdijk (NL) 0-0
SG Gensingen/Grolsheim (D) 2-0
Herkol Pelt (B) 7-0

Redelijk op tijd waren we weer terug op locatie Chikabo en maakten we ons op voor een lekkere BBQ.
Nadat de buikjes gevuld waren, peinsden de trainers over het vervolg van de dag. Er waren opties, zoals bowlen, oud Hollandsche spellen en een wandeling. Maar het werd de bios. Teammanager Karel moest wel nog even met de bioscoop bellen vooraf, maar met begeleiding mochten de mannen zich opmaken voor een avondje horror.

Achteraf vond iedereen het maar kinderwerk natuurlijk. Tuurlijk jongens.

Bij terugkomst op Chikabo een hongerklop bij een groot deel, en dus weer op pad. De grote M en Egyptische specialiteiten maakten deze mannen-dag compleet en maakten we ons op voor de tweede nacht. Dit keer liep de apenrots sneller leeg en werd er zowaar geslapen een paar uurtjes. De eerste nacht hoorde luistervink Bas nog de nodige spierballen-praat. Een tweede nacht zou hem te veel geworden zijn.

Op zondagochtend arriveerde de moeder van Shady als heldin en hadden we weer een extra auto tot onze beschikking. De spelers trokken hun SCS-kleren aan en ruimden daarna de kamers op. De spullen werden alvast ingeladen en daarna snel naar het ontbijt. Ruimschoots op tijd kwamen we aan op Sportpark Esperenza Pelt voor de finaledag.

Deze begon met een kwartfinale tegen de thuisclub. Een volledig uitgerust team, fris en fruitig. En een maatje te groot voor SCS. Des te knapper is het dat de wedstrijden daarna gewonnen werd door SCS, en uiteindelijk een 5^e plaats bereikt werd. Van de 20 deelnemers, niet verkeerd. En slechts één nederlaag.

De uitslagen op zondag:

Espranza Pelt (B) 0-2
Wahlscheider SV (2-0)
AS Sin le Noble (FR), 1-1 wns

Een groot compliment voor de groep, geen enkele wanklank.
En het shirt van Susteren met trots gedragen, al was het clublied een brug te ver.
In het kader van SCS-opvoeding, hoort het clublied van Berni en Har er gewoon bij.
Als Berni en Har rappers waren geweest, was het goed gekomen….

Met grote dank aan de club, Plus Crombach, hulp van ouders en de inzet van de trainers. Maar vooral dank aan de spelers, die van de toernooiorganisatie een grote pluim kregen voor hun inzet en gedrag.