SC Susteren

Stug FC Oda capituleert pas laat tegen SCS JO19-1

Weert-Boshoven, 21 februari 2019 - Op een matig verlicht en zeer oneffen (trainings)veld spelen FC Oda en SC Susteren op donderdagavond hun competitiewedstrijd, die –net als alle andere activiteiten in Susteren- moet schuiven voor de verkoop van de Graasbörger op de zaterdag voor Carnaval. Van onderschatting door de bezoekers is ondanks de 10-2 thuiszege geen sprake: in hoog tempo rolt de ene na de andere aanval op het doel van de geelzwarten, die echter zelf ook nog bij momenten gevaarlijk zijn. Na een 1-1 ruststand is het in de tweede helft wachten op een Susterens doelpunt, dat –ondanks een aantal uitgelezen kansen- nog geruime tijd op zich laat wachten. De uiteindelijke 1-3 zege is ruimschoots verdiend. Een terugblik met spelers, trainer en supporters.

“Omar, strafschop tegen. Daarna moest je nog een keer flink aan de bak om een achterstand te voorkomen”.
“Bij die doorbraak, bedoel je? Ja, die jongen was wel snel, maar ik was op tijd uit mijn doel. Tja, die strafschop. Hij was niet terecht. Maar ook goed ingeschoten. Ik had nog een mooie safe toen het nog 0-0 stond. En in de tweede helft hoefde ik niet echt meer in te grijpen. Maar je moet als keeper altijd alert blijven mee voetballen. Dat is zo”.

“Sterke partij, Bram”.
“Ja, dank je wel. Ik geloof niet dat die linksbuiten mij één keer voorbij is gekomen. Paar keer goed mee naar voren. Combinatiespel met Jules en Daan. Liep ook wel lekker met Rens. Maar wat een k*tveld. Of ik baat heb bij die crossfit van de woensdagavond? Ja, denk ’t wel. Wat stabieler. Wat sterker. Zeker, ik ben tevreden”.

“Ongeveer een compleet elftal vervoerd én goed verdedigd, Kai. Wat vind je belangrijker?”
(lacht) “Ja, iedereen vond het natuurlijk wel cool om in de bus te zitten met alleen maar spelers. Op de terugweg nam Rens de vrije plek nog in. Ging wel goed, vond ik. In wezen toch hetzelfde als voetballen: attent blijven, geen gekke dingen doen. Ik zat er weer een paar keer goed tussen, ja. Voelt goed”.

“Meerdere goede acties, Jules, maar dan toch vooral die sublieme lange bal op Hay”
“Ja, ’t was wel lastig, hoor, op dit veld. Maar goed, ik vind dat we goed verdedigd hebben en ik ben een paar keer mee naar voren kunnen gaan. Ik vond die steekpass op Renzo zelf ook wel mooi. Kijk, we hebben met Rens, Renzo en Hay natuurlijk snelheid voorin. Die lange diagonale pass lukte inderdaad goed. Dat-ie ‘m dan goed meeneemt en afrondt maakt het alleen maar mooier”.

“VAR-momentje, denk je, Niels, die strafschop?”
“Zeker! Dat was nooit een strafschop. Ik speelde duidelijk de bal. Ik was me toch een partij pissed. Maar goed, we hebben ons goed herpakt, denk ik. Heb je die halve pirouette gezien van mij? Ik was een fractie van een seconde de bal kwijt. Anders had er misschien nog wel een omhaal ingezeten. Denkt mijn vader van niet? Zal wel.”

“Lastige tegenstander wel, die nummer 9, Ghislain? Maar ik had wel het gevoel dat je hem conditioneel de baas was”.
“Dat gevoel had ik ook wel, ja. Hij was wel snel. Maar ook wel snel moe. En hij riep al ‘Hei scheids!’ als de bal nog in de lucht was. En in de tweede helft heb ik eigenlijk geen kind meer aan hem gehad. Maar je moet altijd geconcentreerd blijven. Dat is zo. Ik kreeg in de eerste helft wel meer ruimte om mee op te bouwen dan in de tweede helft. Ben wel tevreden, ja”.

“Je zat meteen goed in de wedstrijd, Dani. Maar goed, je had ook een lange warming-up achter de rug”
“Nou, zeg dat wel. Maar goed, toen ik er in kwam, was het toch meteen volle bak. Toch wel een stugge ploeg, dat Oda. En het tempo lag ook in de tweede helft best hoog. Dat tikkie-taka met Alex en Hay ging wel even goed. Goeie sliding, zeg je? Oh, toen ik die tegenaanval wist te voorkomen? Ja, prima, toch?”

“Ver schot net over de lat getipt, schot op de paal, goeie passes. En dan ook nog een supporter die je maant tot snelheid bij het nemen van de hoekschop. Van alles wat, Daan”.
“Ja, blijkbaar had niet iedereen door dat we met 1-2 voor stonden. Dan moet je rustig blijven en de wedstrijd controleren, toch? Dat schot op de paal was wel jammer, ja. Had ons wat meer rust kunnen opleveren. Maar goed, uiteindelijk waren we toch gewoon beter, denk ik”.

“Veel lof bij de supporters voor jouw loopacties, Tom. Ben je zelf ook tevreden?”
“Ja zeker, pik. Het was best een lastige wedstrijd. En die bal hobbelde echt. Echt wel een slecht veld. Ik vind dat we goed combineren. En ik weet dat als ik start met lopen, dat die bal wel komt. Van Jules, of van Daan, of van Niels. Jammer wel van die doorbraak in de 1e minuut: zou wel gaaf zijn geweest als we toen meteen hadden gescoord”.

“Goed hersteld van je kwetsuur van vorige week, zo leek het, Brecht, maar meteen terug een stevige botsing”
“Dat was wel even stevig, ja. Maar dan is het terug even doorbijten. Ik heb er de rest van de wedstrijd eigenlijk weinig last van gehad. We heersten toch wel op het middenveld, vond ik. Alleh, toch ging ’t niet vanzelf. Bij die strafschop dacht ik even dat ze die scheidsrechter ook al een Rolex in zijn kleedkamer hadden gelegd, net als in België, maar voilá, ’t viel dan toch nog wel mee”.

“Geen veld waar een technische speler als jij goed uit de voeten kan, denk ik, Alex?”
“Het is zoals het is. Ik heb gewoon weer keihard gewerkt en mijn hakje achterlangs, mijn kapbeweging naar links en naar rechts, mijn versnelling naar binnen, de snelle combinaties met Renzo, Hay en Daan en Dani; ja, toch wel allemaal kunnen uitvoeren. Ze verdedigden met veel mensen achter de bal, die van Oda. Makkelijk was het toch niet echt”.

“Je kwam er in als rechtsbuiten, Milan, maar op een gegeven moment was je linksachter aan het verdedigen”.
“Ja, ik was in de duels al naar het midden getrokken, toen kwam er links een gat, dat heb ik dan meteen maar even opgevuld. Voor elkaar blijven werken, hè. En dat duel ook gewonnen, inderdaad. Jammer dat ik daarna voorin net te laat was om te kunnen schieten. Mwah, lastige wedstrijd, toch wel”.

“Jij had een lastige verdediger tegenover je Rens. Maar toch meerdere handige acties”.
“Toen ik doorkwam langs de achterlijn in de eerste helft bedoel je? Of toen ik over rechts doorliep met die voorzet op Hay. Ja, ging wel lekker, ja. Vond het zelf wel jammer dat mijn schotpoging werd geblokt in de tweede helft. Vond zelf dat driehoekje met Bram en Daan ook wel chill in de eerste helft”.

“Proficiat met je twee doelpunten, Renzo. Jouw gemiddelde score per wedstrijd blijft natuurlijk keurig op peil, op deze manier”
“Dank je. Maar goed, het is natuurlijk ook hoe het hele team speelt. Bij mijn eerste goal trekken Tom, Rens en Hay alle drie weg en maken zo voor mij de ruimte vrij. Bij de tweede zorgen Niels, Daan en Rens dat de bal bij mij komt. Ik schiet ‘m er uit stand dan wel strak in, vind je niet? Ja, nog wel wat kansen gehad, ook na die steekpass van Jules. Die redt de keeper dan toch ook wel weer fraai, vind ik”.

“Mickey van der Hart-momentje, Hay? En daarna dan die aanname ineens van die pass van Jules”.
“Ja, auw k*t, kael. Die voorzet van Rens was natuurlijk perfect. Springt die bal op een polletje en via mijn scheenplaat op de lat. Ik had in het begin ook nog een grote kans, maar stond wat scherp voor het doel. Deed die keeper goed. Tja, en die pass van Jules was wel erg goed. Ik zag ‘m over de verdediger gaan, nam ‘m mooi in de lucht mee met rechts en met links erin”.

“Thomas. Een tevreden trainer?”
“Ja hoor. Het is nog niet zo gemakkelijk op zo’n veld. Maar ze hebben hun opdrachten best wel goed uitgevoerd. Ik geloof dat de S-side nog wel graag had gehad dat we het tempo hoog zouden blijven houden. Maar toch stonden we toen al voor en gaven we achterin niets meer weg. Maar je hebt gelijk: de bal hoeft maar één keer fout te vallen en het is gelijk”.

“Ik meende verschillende emoties bij de S-side te bespeuren. Klopt dat?”
Johan: “Nou, ik heb die scheidsrechter toch even helder en duidelijk laten weten dat het ab-so-luut geen penalty was. Niels speelde zuiver de bal. En verschillende emoties, zeg je? Ja, Nel, die zat lekker relaxed op ‘n bankie”.

Raymond: “Eens. En ik vond dat ze na de 1-1 te veel de lange bal gingen spelen. Maar goed, dat heb ik niet geroepen”.

Thijs: “Ik heb wel iets te fanatiek aangemoedigd, geloof ik. Tenminste, dat begreep ik van mijn zoon”.

Marcel: “Ik vond inderdaad dat ze het veld niet breed genoeg maakten. Maar dat heb ik binnen de S-side gehouden”.

Nel: “Ik was wel blij met m’n bankie. En dat voetbal loopt vanzelf wel, toch?”

Jozette: “Ik kreeg nog wel de suggestie om tegen Ger aan te staan leunen bij gebrek aan reling en zitplaatsen. Zie je het al gebeuren?”

Ger: “Ich neet”.

Jop: “Nee, ik kom niet uit Bosseve; ben geboren in Weert-Centrum. Altijd lastig, Bosseve. De jongens hielden het achterin goed dicht”.

Wilfried V: “Geen foto’s gemaakt, nee. En wat een veld, zeg! Uiteindelijk dik verdiende overwinning”.

Wim: “Ja, ze waren toch wel stukken beter. Maar goed, je moet toch het tempo goed in de wedstrijd houden en de doelpunten toch maar maken”.

Wilfried J.: “Ik dacht na die strafschop dat ze het nog wel lastig zouden krijgen. Ik heb ze ook nog wel aangespoord. Zeker, niet te veel, nee”.

Jan: “Ik dacht even ‘amai’, toen Brecht tegen dat blok opliep. Maar gelukkig viel het mee”.



Gesprek laden
#
#