SC Susteren

Scharn JO19-1 is efficiënter in meeslepende wedstrijd

Susteren, 14 december 2018- De voorspelling van Wim Haasbroek (“Het wordt 3-3 en penalty’s schieten”) lijkt in deze derde bekerronde enige tijd daadwerkelijk uit te komen. In een wedstrijd met 4 gezichten gaat Scharn efficiënter om met de kansen dan de thuisclub, die na een overrompelend begin het initiatief aan de bezoekers moet laten en vervolgens gedurende de laatste 20 minuten –luidkeels aangemoedigd- met de laatste energie alsnog de gelijkmaker probeert te forceren. Uiteindelijk gaat Scharn na een meeslepende wedstrijd door naar de volgende ronde, maar concluderen de supporters dat Susterens bekeravontuur in stijl is geëindigd.

1e tot 20e minuut: “Het had al 3-0 kunnen zijn”

Als uw verslaggever 5 minuten na aanvang van de wedstrijd bij de S-side arriveert luidt de boodschap dat Hay al voor open doel heeft gemist. In de 13e minuut luidt het oordeel na een prachtige lange diagonale pass van Niels die Hay vanaf de punt van de zestien na de stuit volley tegen de binnenkant van het linkerzijnet schiet: “Goed hersteld”. Thomas Sevriens complimenteert de rechtsbuiten nog iets explicieter met zijn doelpunt: “Eerste goede balcontact, Hay!”. De groenwitten zetten de ploeg uit Scharn-Maastricht goed vast en Daan lijkt na een combinatie met Tom, Brecht en Mark de 2-0 op de schoen te hebben: zijn lob gaat keurig over de keeper heen, maar wordt voor de doellijn weggehaald. Als Jop Vlemmings arriveert zegt Wilfried Visser: “Het is 1-0; maar het had al 3-0 kunnen zijn”.

21e tot 45e minuut: “Hei, scheids!”

Het een klasse hoger voetballende Scharn laat vervolgens zien over een goed middenveld en snelle aanvallers te beschikken. Omar redt twee maal goed uitkomend en Ghislain en Jules over rechts en Niels en Mark over links moeten alle zeilen bijzetten. Toch komt ook Susteren via de sterk spelende Kai en Brecht en goede combinaties Ghislain-Jules-Kai-Renzo-Tom-Hay en Niels-Brecht-Tom-Mark-Daan tot mooie aanvallen. Bij een hoekschop van links springt Omar soepel richting bal, maar lijkt een deel van die souplesse veroorzaakt te zijn door een duw in de rug, kopt Scharn de 1-1 tegen de touwen en keurt de scheidsrechter tot grote frustratie van Jules en Omar de treffer goed. “Is dat neet dezelfde sjeidsrechter es veurige waek?”, vraagt Yvonne “Dat waor toch bès eine goeie”. “Mmm”, klinkt het uit Jan’s mond, door Annemie vertaald als “Dao dènk Jan bliekbaar anders euver”. Jan bevestigt: “Dao versjille dan de meininge euver”. Als Tom daarna van de sokken wordt gelopen, de scheidsrechter tot ontzetting van Thomas ook hier niet fluit, gaat de snelle, balvaardige midvoor door en ligt de 1-2 in het net. Opnieuw frustratie aan Susterenzijde, die overslaat op de S-side, als Daan op weg naar het doel onderuit gaat en een vrije trap tegen krijgt in plaats van mee. “Hei scheids, dat was een overtreding!” wordt nog gevolgd door minder voor herhaling vatbare kreten, waarna de zelfcorrectie binnen de groep maakt dat Wilfried Janssen afsluit met “Foei, foei, scheids”. Inmiddels heeft Daan bovendien zittend op het gras nog een gele kaart gekregen. “Waarvoor dat dan nou weer?”, vragen Jan, Thijs, Johan, Wim en de beide Wilfrieds. “Waarschijnlijk heeft hij iets anders gezegd dan ‘foei foei’”, zegt Mirjam, die haar zoon waarschijnlijk als beste kan inschatten.

45e tot 75e minuut: “Dat gaat ‘m niet meer worden”

Na de rust probeert Susteren het initiatief naar zich toe te trekken en gaat op zoek naar de gelijkmaker, maar de Maastrichtse verdediging geeft weinig weg. Aan de andere kant komen de roodwitten ook niet door het groenwitte blok, totdat Omar goed uitkomend tot bij de punt van de zestien een pass van Scharn kan oprapen, echter kiest voor een verre trap op Hay en/of Renzo, maar niet verder komt dan de Scharnspeler die tien meter verder op staat. Deze weet vervolgens feilloos het lege doel te vinden: 1-3. Aangespoord door de S-side trapt de thuisploeg opnieuw af. Bram en Rens komen voor Daan en de aangeslagen Ghislain. Echte kansen komen er niet, terwijl de bezoekers opnieuw gevaarlijk worden. Omar ranselt een schot uit de hoek, Jules en Bram staan op de juiste plek om een schot te keren en Niels glijdt bal en midvoor samen naar de omheining. Mark gaat goed mee naar voren, maar benut niet volledig de ruimte die voor hem ligt en goed aangezette combinaties tussen Rens, Tom en Brecht op links en Kai, Brecht, Renzo, Bram en Hay over rechts leveren slechts halve kansen op. “Dat gaat ‘m niet meer worden”, meent Johan.

75e tot 90e minuut: “Kóm op, ’t kènt nog!”

Een schotje van Renzo in het zijnet, een pegel van Hay die achter het doel in de boom eindigt (“Bal in de boom. Hangen laten. Past mooi bij Kerstmis”, meent Raymond) en een doelpoging van Tom leiden het slotoffensief van Susteren in. De S-side schakelt door naar een hoger volume en als Tom een hoekschop op het hoofd van Renzo legt is het 2-3 en zien de toeschouwers Wim’s voorspelling bijna uitkomen. Johan beziet hoe de toeschouwers zich luidkeels “Kóm op, ’t kènt nog” roepend laten meeslepen in de emotie van de wedstrijd en constateert droogjes: “Als de jongens al niet zouden willen winnen, de ouders willen in elk geval”.

Jules stoomt mee op, Bram doet dat ook, Niels stuurt Mark weg over links, Kai’s schot smoort, Brechts poging gaat naast, Tom en Renzo schieten in de handen van de keeper, Rens strandt op de punt van de zestien. Een vrije trap van Scharn wordt nipt naast getikt, de volgende gaat er drie minuten voor het einde echter bij de korte paal in: 2-4 en klaar.

Epiloog

De S-side is tevreden over de wedstrijd (“Honderd keer beter dan vorige week”), heeft kanttekeningen bij de scheidsrechter, maar kan leven met de winst voor Scharn. De spelers zelf zijn nog niet zo direct tevreden, ook niet over hun eigen prestatie. Thomas Sevriens ziet –uiteraard- voldoende aanknopingspunten voor verdere verbeteringen. De winterstop biedt mogelijkheden voor herstel van de geblesseerden Kevin en Dani. Alex is op jacht naar een voetbalcarrière voor ruim 4 weken terug naar Colombia.

In januari gaat het verder.

Gesprek laden